Een dagje op de Tertius door de ogen van een niet duikster.
In april hadden we al kennis gemaakt met de Tertius. Het schip van Ellen en Ruud, dat als thuishaven Bruinissse heeft. In april was het erg goed bevallen. Dat lag niet alleen aan het schitterende weer (we hadden toen rond de 25 graden), of aan de goede stemming van de groep duikers en niet-duikers, maar vooral aan de meer dan gastvrije ontvangst door Ellen en Ruud.
Toen we dus de kans kregen om weer een dagje met het duikteam mee te gaan op de Tertius, twijfelden we geen moment!
Op 17 juni om uiterlijk 10 uur zou de Tertius uitvaren.
Het was dus zaak om op tijd aan boord te zijn.
Nou verwacht je op zondagmorgen geen file, maar je neemt toch liever het zekere
voor het onzekere. Daarom vertrokken we om goed 8.15 uur van huis. Onderweg hadden
we onze ruitenwissers flink nodig, want het weer was niet te vergelijken met
hetgeen we in april hadden gehad. Maar goed, toen we ruim op tijd bij de Tertius
aankwamen, was het droog.
Toen iedereen aan boord was, vertok de Tertius naar de Grevelingen. Terwijl wij ons te goed deden aan de in ruime mate aanwezige koffie, thee, koeken en gebak, vaarde de Tertius naar onze eerste duikstek. Het zonnetje liet het vanmorgen wel afweten, maar de wind deed wel goed zijn best. Dat bij elkaar maakte het toch wat killetjes. Maar daarom niet getreurd: onder water voel je niet of het nou zomers weer is of niet. Een echte duiker gaat er dus voor!
Onze eerste duik was in de buurt van Dreischor. Nadat de groep was verdeeld in
buddy's en Fiona voor haar vierde buitenduik voor haar open water-brevet was
gekoppeld aan Carola, waagden de duikers stuk voor stuk de sprong vanaf de zijkant
van de Tertius. Dat is zo'n 1,5 meter hoogte.
Ellen hield alles goed in de gaten. Eerst schreef ze van alle duikers op welke
kleur kap, snorkel en bril ze hadden, en vervolgens werd de tijd genoteerd dat de
stellen daadwerkelijk onderdoken. Dit alles werd natuurlijk op de gevoelige plaat
vastgelegd door jullie sterfotografe c.q. sterreportster, die alles liever vanaf
het droge aanschouwt.
Over het duiken zelf kan ik natuurlijk niet zo heel erg veel vertellen, omdat ieder koppel zijn eigen weg zocht, en omdat ik het moet hebben van tweedehands ervaringen. Wat mij wel ter ore is gekomen is het volgende: Het zicht was matig, hooguit 5 meter en de temperatuur was op 8 meter zo ongeveer 17 graden. Bovendien waren er opvallend veel grote kreeften te zien.
De helft van het enige dameskoppel dat aan het duiken was, was tevens bij
terugkeer naar de Tertius gebrevetteerd. Van harte gefeliciteerd Fiona! Toen zij
dan ook het duikplatform betrad, kreeg zij een welverdiende champagnedouche over
zich heen. Dat er een restje in de fles overbleef, vond ze niet echt erg. Dat
maakte ze snel van kant!
Nadat iedereen weer aan boord was, was het tijd voor de lunch. Iedereen mocht zijn bestelling opgeven waarna Ellen en Ruud in de kombuis verdwenen. Ondertussen zijn door Ruud ook nog de flessen van nieuwe lucht voorzien.
De tweede duikstek was vlakbij het gemaal. Ook hier ging ieder koppel het water weer in en ging zijns/haars weegs. Degenen die bij de palen van het gemaal zijn geweest, vonden het daar erg mooi.
Nadat iedereen weer terug was aan boord, was het tijd voor al dan niet alcoholhoudende versnaperingen, met daarbij de nodige tosti's, kroketten, stukjes worst en nootjes. Toen Ruud koers naar Bruinisse zette, ging de groep op het voordek genieten van het uitzicht. Joep heeft onderweg ook nog vreselijk zijn best gedaan om de Tertius veilig door de sluis te krijgen. Kniesoor die er op let dat het niet echt soepeltjes lukte om het touw om de bolder te krijgen.
Tegen 18 uur legden we gezond en wel weer aan aan de kade van Bruinisse, waar we hartelijk afscheid namen van Ellen en Ruud en daarna van elkaar.
Dag Ellen en Ruud! Heel graag tot de volgende keer!
Wilma
Acties...